7 Ağustos 2007 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonucu komaya giren ve 1 Eylül 2007 tarihinde kaybettiğimiz üyemiz Taylan Karazincir'in fotoğraflarından oluşan gösteriyi 10 Kasım 2007 Cumartesi Saat 18.00'de  AFAD – Kasım Gülek Fotoğraf Sanat Galerisinde izleyebilirsiniz.

1971 Adana doğumlu olan Taylan Karazincir, 2003 yılında derneğimize üye olmuştu.

Taylan Bizim ‘Jul Brynner’imizdi
 
      Jul Brynner’i benim kuşağım iyi bilir Hollywood ’un ünlü western yıldızlarındandı. Hani o atıyla, meşin pantolonuyla ve tüfeği ile filmlerde kötülere karşı savaşan bir oyuncuydu. Taylan oyuncu değildi ama iyi kalbiyle, yardım severliği ile ve ayrıca keli ile çok örtüşürdü bu Hollywood un jönüyle.
 Taylan ayrıca benim mesai arkadaşım dı yaklaşık 10 yıl beraber çalıştık, aynı kurumun arşiv memurluğunu yaptı, çok düzenli bir arkadaşımızdı, bu özelliğini vefatından sonra arşivlerini karıştırırken gördük. Gösteri veya serginin açılışına en az yarım saat önce gelir selam vermesi ve içeriye girişinde beyefendilik asaleti vardı, soru sormadan kolay kolay ağzından laf alamazdınız, kendisiyle alakası olmayan hiçbir konuda fikir beyan etmezdi.   
Fotoğraf sanatçısı Gülnaz Çolak’ın Kellerle ilgili bir fotoğraf projesi vardı, benden Taylan’la konuşmam için rica etti, bende durumu Taylan’la konuştum “Ağabey ne demek, sen uygun görürsen hay hay “ dedi, Gülnaz hanımla bu projeyi çalışmak nasip olmadı.
 Dernekte gösteri veya sergi açmak için birkaç kez kendine rica ettim fakat her seferinde “Ağabey daha çok erken, o gün gelince ben sana haber veririm ” derdi.   
1971 Adana doğumlu olan Taylan Karazincir, 2003 yılında derneğimize üye oldu. 7Ağustos 2007’de trafik kazası geçiren arkadaşımızı 1 Eylül 2007 tarihinde kaybettik.
”Taylan gösterini şimdi yapıyoruz, tüm ailene ve arkadaşlarına başsağlığı diliyorum. Ruhun şad olsun.”
     
Tahsin SEZER

Ağabeyim Taylan

Fotoğraf sevgisi ona küçük yaşlarda babasından geçmişti.
Düğünlerde, kız kardeşinin tiyatro prömiyerlerinde, mezuniyet törenlerinde, annesinin Türk Sanat Müziği gösteri günlerinde ve bütün özel günlerde, herkes gibi o anın tadını çıkarmaz, bir görevli fotoğrafçı edasıyla olayın başından sonuna kadar çekimler yapardı. O özel günlerin sonrasında herkesi bir araya toplar, fon müziği eşliğinde slâyt gösterisi yapardı. Onun çekimleri görevli fotoğrafçının çekimlerinden daha çok beğenilirdi.
Üniversite yıllarında fotoğraf merakîni profesyonelleştirmeye karar vererek AFAD’ a üye oldu. AFAD’ dan dan edindiği bilgi birikimiyle artik daha bilinçli fotoğraflar çekiyordu. Kendisine ayaklı, profesyonel Nikon marka bir fotoğraf makinesi aldı. O artik onun kıymetlisiydi. Artik çektiği fotoğraflar aile ve arkadaşlarla sınırlı değildi. Hafta sonları köylere gider, otantik evleri, koy çocuklarının masum bakışlarını ve tabiatı resimlerdi.
Sosyal olaylara duyarlı yapısını çektiği fotoğraflara yansıtırdı. Fotoğraf arşivinde; kaldırımın orta yerine park etmiş bir araba, “sigara içmek yasaktır” levhasının yani basında sigara içen bir grup türünde kareler bulunurdu.
Fotoğraf sevdası o kadar güçlüydü; bir gün sabahın erken saatlerinde evden cıkmış, yolda güzel fotoğraflar yakalamak adına Ceyhan istikametinde tren yolunu tek basına yürüyerek takip etmişti. Aksama doğru bir istasyondan trene binip Adana’ya geri döndüğünde, güneşten kapkara, yorgun ve zayıflamış görünmesine karsın “Değdi o kadar yürüdüğüme şahane kareler yakaladım” diyordu.
Fotoğraf makinesi, gözündeki gözlük, basındaki şapka gibi onun vazgeçilmezlerindendi. Fotoğraf Makinesini yanından hiç ayırmazdı. 36 yasında onu bizden ayıran akil almaz kazayı geçirdiğinde boynunda fotoğraf makinesi vardı…

Burcu Karazincir DeMar